Poniżej lista naszych recenzji.
Marvel’s Spider-Man to gra, której nikomu nie muszę przedstawiać. Jej egzemplarze rozeszły się jak ciepłe bułeczki, a ja swój zgarnąłem już w dzień premiery. Osobiście nie mogłem się doczekać tego tytułu i zgodnie z oczekiwaniami nie zawiodłem się na tej produkcji.
Przez ostatnie lata branża wrestlingu przeżywa prawdziwy renesans. To już nie jest świat WWE i „reszty”. Sceny niezależna, już dawno przestała być grupką entuzjastów, która spotyka się w garażu, by nasmarować się olejem roślinnym, poobijać się po ringu zrobionym z prześcieradeł i upamiętnić wszystko na kasetach VHS.
Kolejny rok, kolejne Call of Duty.
FIFA 19 – czyli kolejny rok, kolejna gra piłkarska od EA Sports. Przychodzi wrzesień i wiele graczy nie może się już doczekać, by sięgnąć po nową kopię tej produkcji. Dla niektórych kompletna strata pieniędzy, dla innych jedyny dobry powód, dla którego warto grać na konsolach i PC.
Jako hardcorowy gracz nie jestem jakimś wielkim fanem gier niezależnych. Przeważnie ogrywam większe produkcje, przy których spędzam zawsze sporo czasu. Ale nadchodzi taki moment w życiu każdego gamera, gdy człowiek jest zmęczony od tytułów AAA i z chęcią zagrałby coś innego. Coś co ma oryginalną tematykę oraz po prostu ciekawie się prezentuje.
Homefront: The Revolution to kontynuacja uwielbianej (bądź nienawidzonej) produkcji z 2011 roku. Mam z tą grą naprawdę duży problem. Z jednej strony została wypuszczona w fatalnym stanie pod względem płynności, a z drugiej strony… To wcale nie jest zły tytuł. Naprawdę.
Jako orędownik najlepszej konsoli na rynku, PS Vita, posmutniałem, gdy dowiedziałem się, że seria Gravity Rush wyprowadza się na stałe z wyspy Vita i przenosi się do metropolii PS4.
Tak, jest to oryginalne tłumaczenie jednej z ekip w grze (oryg. „Shift Lock”). Nie wiem kto to zatwierdził, a przede wszystkim co autor miał na myśli, ale tego typu kwiatki to tutaj norma. Takim o to „przyjemnym” akcentem płynnie przechodzimy do opinii odnośnie najnowszej produkcji studia Ghost i EA. Studio Ghost przejęło obowiązki po Criterionie.
My się już chyba gdzieś widzieliśmy? Z małymi botami po raz pierwszy spotkałem się 29 listopada 2013 roku, gdy podłączyłem w domu świeżutką konsolę PS4. Zadaniem The Playroom było rozreklamowanie rozwiązań proponowanych przez nowy sprzęt, takich jak integracja z kamerą czy panel dotykowy na kontrolerze.
Zwieńczenie trylogii! Nie jestem fanką dwóch poprzednich części przygód Tomb Raider. Ciężko mi było przebrnąć przez sam wątek fabularny, nie mówiąc już podchodzeniu do calakowania. Nie podobała mi się ta ciemna oprawa, stosunkowe duże oparcie gry na zabijaniu przeciwników i mówiąc krótko – po prostu szybko się znudziłam.
Transference od początku intrygowało swoim istnieniem, gdyż było współtworzone przez SpectreVision, studio produkcji filmowej, którego jednym z założycieli jest znany aktor Elijah Wood. Próby łączenia gier z filmami pojawiały się już od dawna, tak naprawdę odkąd do głosu doszły nośniki optyczne, mogące pomieścić odpowiednią ilość danych.
Jak pewnie większość z Was pamięta, nie byłam do końca zadowolona z rozgrywki, jaką oferowała czwarta odsłona serii „Uncharted”. Stosunek wspinaczek, biegania, jeżdżenia i strzelania był tak źle wyważony, że nie sposób do tej gry wracać więcej niż raz. Tymczasem, twórcy zaserwowali nam dodatek, długości pierwszych przygód Nathana Drake’a.