Poniżej lista naszych recenzji.
Gdyby kilka lat temu ktoś powiedział mi, że dostaniemy singlową grę w stylu XCOM’a w uniwersum Star Warsów, w dodatku wydawaną przez EA, to mój palec wskazujący szybko poszybował by w stronę czoła. Po pierwszej zapowiedzi Zero Company, nie mogłem uwierzyć w to co widzę.
Onimusha: Way of the Sword to już piąta główna część nieco zapomnianej marki Capcomu, która od dawna prosiła się o powrót na miarę współczesnych czasów. Twórcy tym razem zauważalnie zmienili jednak ogólny motyw, czyniąc grę bardziej nastawioną na intensywną akcję niż bywało to w przeszłości.
The Blood of Dawnwalker to nowa marka z gatunku RPG stworzona przez rodzime studio Rebel Wolves. Jest to tytuł w klimacie dark fantasy, osadzony w realiach XIV-wiecznych Karpat. Choć mamy do czynienia z pierwszą grą studia, w ekipie znajdują się weterani pracujący wcześniej między innymi nad Wiedźminem 3 czy Cyberpunkiem 2077.
Ukraińskie studio Frogwares, które jak łatwo sobie wyobrazić ma sporo na głowie poza światem gamingu, niezmiennie stara się dostarczać graczom rozrywkę. Praktycznie co rok, dwa, pojawia się ich gra, która zazwyczaj dotyczy najpopularniejszego detektywa świata, Sherlocka Holmesa. Na bazie tej śledczej persony i przy inspiracji światem H.P.
Są monitory dla grafików, są monitory do filmów, są też monitory dla ludzi, którzy uważają, że 240 Hz to już prehistoria. ViewSonic XG2737 należy właśnie do tej ostatniej grupy. 520 Hz – brzmi bardziej jak liczba obrotów turbiny odrzutowej niż odświeżanie ekranu. Jeszcze kilka lat temu monitory 144 Hz był spełnieniem marzeń większości graczy.
Są takie akcesoria gamingowe, które od pierwszych minut próbują przekonać nas, że właśnie znaleźliśmy „ten jedyny” sprzęt. Migają, świecą, mają kilkanaście przycisków, aplikację z pięćdziesięcioma ustawieniami korektora i nazwę brzmiącą jak kryptonim tajnej operacji wojskowej w Call of Duty.
Twórcy z IO Interactive, odpowiedzialni za legendarną serię gier HITMAN, tym razem postawili na projekt z najbardziej znanym agentem 00 na świecie. A mowa tutaj oczywiście o charakterystycznym i szarmanckim James Bondzie. Najnowsza produkcja studia, to przygodowa gra akcji w której będziemy mieli możliwość prześledzenia jego początków w Brytyjskiej organizacji MI6.
Najbardziej niepolska gra z Polski, która wróciła po dłuższej absencji. Twór pełen błędów i dziwnych decyzji w kontekście sterowania, który rozkochał nas ponad 20 lat temu. Niezależnie, czy doszło do tego za sprawą immersyjnego świata, pewnej dowolności i swobody, czy nadającego uroku dubbingowi w rodzimym języku – Gothic dał się zapamiętać jako gra wybitna.
Studio TT Games od lat tonie w grach LEGO. Produkcjach, które biorą popularne uniwersum i odtwarzają wydarzenia w komediowym, klockowym zabarwieniu. Batman już wielokrotnie trafiał na ten tapet, ale nigdy w tak ambitnej formie. Formie, która ma zamiar przerobić jego całe dziedzictwo, niezależnie, czy nakręcił je Tim Burton czy Christopher Nolan.
Directive 8020 to kolejna filmowa gra grozy od Supermassive Games. Po Until Dawn, czterech częściach The Dark Pictures Anthology oraz The Quarry przyszedł czas na kosmos. Jako fan tego typu produkcji nie mogłem odmówić sobie kolejnego doświadczenia od studia specjalizującego się w interaktywnych horrorach.
Supermassive Games przejęło rolę dawnego Telltale i dba o to, by typowe dla nich interaktywne filmy miały swoje miejsce w świecie gamingu. Nie szli oni jednak w kosztowne licencje, a przywdziali bardzo zasadne dla stylu rozgrywki horrorowe szaty i upewnili się, że wszystko odegrają prawdziwi aktorzy. Wiedzieli, że ważna jest mimika, emocje i… zgony.
Już od pierwszych zapowiedzi SAROS przykuwał uwagę wielu graczy, głównie ze względu na studio które jest odpowiedzialne. Housemarque to fińskie studio specjalizujące się w gierkach mocno zręcznościowych. Prawie każda ich gra to mała perełka, poczynając od Stardusta, poprzez Dead Nation, Alienation, Nex Machinę oraz ich największe dzieło jakim jest Returnal.