Poniżej lista naszych recenzji.
Nocne rytuały najlepiej odprawiać przy akompaniamencie symfonii. Koji Igarashi udowodnił, że doskonale pamięta lata spędzone nad serią Castlevania i odmłodził znaną markę pod inną banderą. Nie ma Alucarda, nie ma Richtera, ale Miriam nęka wiele innych demonów i potworów.
Lubicie babrać się w smarze i czuć zapach spalin? Po raz pierwszy na konsole trafia symulator mechanika i naprawdę warto zwrócić na niego uwagę. Osoby, które nie znają się zbytnio na budowie samochodów tym bardziej znajdą tutaj coś dla siebie, ponieważ można nauczyć się sporo podstawowych zagadnień.
Podchodząc do napisania opinii dla tej gry, zrozumiałem co muszą przeżywać ludzie, którzy rok w rok piszą recenzję takich gier jak FIFA, NHL, NFL, itd. Oczywiście tutaj nie jest aż tak źle jak w tamtych tytułach, ale nie sposób nie zauważyć podobieństw czy wręcz skopiowanych elementów.
Po wydanej w 2017 wspaniałej kolekcji Crash Bandicoot N.Sane Trilogy, wielu fanów z wielką nadzieją wyczekiwało też powrotu w równie odświeżonej formie kultowego spin-offu, Crash Team Racing. No i nareszcie po 20 latach od premiery oryginału doczekaliśmy się. Czas zapiąć pasy, przegryźć owocem Wumpa i wdepnąć pedał gazu, szaleńcze wyścigi wracają do czytników naszych konsol.
Fani klimatów grozy w ostatnim czasie mogą być zadowoleni. To już druga, po Call of Cthulhu, wydana w ostatnim czasie produkcja inspirowana prozą H.P. Lovecrafta. The Sinking City z od początku wydawało się dość ambitnym projektem dla studia Frogwares, znanego z growych przygód najnowszej serii Sherlock Holmes.
Polskie studio Artifex Mundi znane jest przede wszystkim z wielu serii gier z gatunku hidden object adventure, które można określić jako namiastkę przygodówek point’n’click. Co jakiś czas sięgam po te tytuły, a niektóre z nich opisywaliśmy już na naszej stronie.
Sega oraz Sumo Digital powracają z Sonicem, tym razem jako Team Sonic Racing. Póki co jest to trzecia odsłona cyklu, a główną zmianą, widoczną nawet w tytule, jest nacisk na grę zespołową. Niebieski jeż, wraz z całą ekipą, zostają zaproszeni przez tajemniczą postać o równie dziwacznym imieniu „Dodon Pa” do wzięcia udziału w serii wyścigów.
Layers of Fear 2 to druga odsłona, stworzonego przez studio Bloober Team, cyklu gier przygodowych, czerpiących z konwencji horroru. Tym razem zamiast tajemniczej rezydencji malarza przyjdzie nam przemierzać korytarze statku, będącego planem filmowym. Brzmi intrygująco? Tak też jest w istocie, a nieoczywista fabuła i bardzo surrealistyczne wydarzenia mącą cały obraz jeszcze bardziej.
Kontynuacja, a raczej zupełnie odświeżenie zapomnianego już przez większość tytułu. Tym razem otrzymujemy zupełne przeciwieństwo pierwowzoru, czyli całkowicie otwarty świat, który możemy zwiedzać zarówno na nogach, jak i przy pomocy kilkunastu pojazdów, a nawet i sporego drona! Rage 2 to miejscami mieszanka bardzo udana, a gdzieniegdzie co najwyżej średnia.
Blood and Truth to kolejny tytuł, który miał zrewolucjonizować świat gier wirtualnej rzeczywistości. SIE London Studio pokazali nad czym pracują w jednej z minigier PlayStation VR Worlds – London Heist. W tej krótkiej przygodzie mogliśmy postrzelać sobie na przykład z fotela samochodu, w unowocześnionej wersji zabawy, jaką od lat znamy z salonów z automatami.
A Plague Tale: Innocence od Asobo Studio nie jest dziełem, na które czekałem z wypiekami na twarzy. Ta wydawałoby się niewielka, skromnie reklamowana interesującym średniowiecznym klimatem gra, po cichu zamajaczyła na horyzoncie nadchodzących produkcji. W zasadzie moje spotkanie z nią to dzieło przypadku.
Mortal Kombat 11 to kolejna odsłona kultowego i krwawego mordobicia. Części, jakie zaoferowało nam to uniwersum, jest jednak więcej niż ta tytułowa jedenastka. Niektóre bardzo dobre, a o kilku lepiej w ogóle zapomnieć. Trzeba przyznać, że ostatnimi laty NetherRealm Studios serwowało naprawdę porządne produkcje, nie tylko jak na standardy serii, ale i całego gatunku bijatyk.